Ο Τζίμης Πολιούδης είναι ο σημαντικότερος εκπρόσωπος της εναλλακτικής ροκ της 3ης χιλιετίας μχ (ναι, στην 3η βρισκόμαστε) στην Ελλάδα. Είτε ως Mazoha (ελληνικός στίχος), είτε ως Vagina Lips (αγγλικός στίχος), συγκλονίζει με την αμεσότητά της ερμηνείας του, τον ρυθμό του, με τον ηχητικό του στρόβιλο (one man show, παρακαλώ) και με τη χαρμολύπη των στίχων του η οποία αντανακλά την εφηβική του ματιά απέναντι στην πραγματικότητα, την οποία καταφέρνει και μας την πετάει στα μούτρα όχι ως κάτι αφελές αλλά ως κάτι που λάβαμε συνειδητή απόφαση να εγκαταλείψουμε επειδή δεν εξυπηρετούσε την επιβίωσή μας. Τα τραγούδια του πάντα ηχούσαν κατά τρόπο που σίγουρα οι φίλοι σου θα σε παρεξηγούσαν αν τα έκανες παραγγελιά στον γάμο της κόρης τους, και το αφεντικό σου θα ξανασκεφτόταν την προαγωγή που σου έδωσε αν τα έβαζες στο πάρτι της δουλειάς. Επειδή όμως το να μιλάς για μουσική είναι σα να χορεύεις την αρχιτεκτονική -που είπε κάποιος- ας ακούσουμε έ...