Ακούγοντας στα γρήγορα τα πρώτα που βγήκαν στο YouΤube νομίζεις ότι είναι κάτι απλό που θα ξεμπερδέψεις εύκολα μαζί του, θάβοντάς το. Δεν είναι έτσι όμως, αρκεί να σκύψεις λίγο πάνω του.
Γρίφος, σταυρόλεξο που δεν μπορείς να το λύσεις εύκολα, αν και οι λύσεις είναι διαθέσιμες κάπου στο τέλος του βιβλίου. Aλλά δεν θες να τις δεις στα κλεφτά. Θες να το παλέψεις, γι’ αυτό είμαστε εδώ, όχι για τις έτοιμες λύσεις.
Δεν ανήκει πουθενά. RnB; Ίσως. Jazz υπό τη ευρεία έννοια; Ίσως. Pop music για σκαπανείς; Ξεφεύγει από οποιαδήποτε φόρμα. Παίζει με τους ήχους και τις φωνές όπως πάντα. Τα φωνητικά είναι πάντα οδηγός, πάντα πάνω.
Πολύ προσωπικό album, αρκετά πολύπλοκο. Δίσκος αναφοράς για τους επόμενους, οι οποίοι ελπίζω να έχουν αποφύγει την σύγκρουση με κάποιον αστεροειδή ή κάτι ανάλογο εσωτερικό των κοινωνιών τους.
Μια πραγματική σπαζοκεφαλιά, για όσους ξέρουν.
Η απώλεια εμφανής.
Λείπουν τα κλασικά όργανα, όχι ότι δεν τα ξέρει – κάθε άλλο μάλιστα - είναι καθαρά ηλεκτρονικό.
Up in Hudson, οδηγεί στο πιο ενδιαφέρον solo που έχει ακουστεί τα τελευταία χρόνια.
Είναι φανερό ότι είναι σύνθεση ενός, χάσαμε τα κορίστσια, αλλά θα τα βρούμε κάπου αλλού αν ψάψουμε λίγο.
Δεν υπάρχει αδύναμο κομμάτι.
Ελπίζω στη συνέχεια αυτής της περιπέτειας που λέγεται ζωή.
Βασίλης Ανθόπουλος
Χασαμε τα κορίτσια ρε φίλε
ΑπάντησηΔιαγραφή